Ultrasonda hareket çekerek erkek göründüğümü hatırlatarak başlıyorum, otobüste doğduğumda babam halamları aramış ve "Biz valizleri unuttuk, hanım doğum yaptı yolda siz valizleri karşılayın sonra biz oğlumuzu alır geliriz." demiş. Ta ki halamlara varınca benim kız olduğumu gören kuzen "Alın götürün çöpe falan atın bunu." demiş, bizimkiler dinlemeyip eve getirince ağzıma tükürmüş ki ona benzeyeyim erkek gibi kız olayım. Ağzıma tükürmesi veya ultrasonda hareket çekmem ikisinden biri benim "normal kız" kategorisine girmemi engelliyor ama bu anormal olmamdan da olabilir. Neyse benim kuzen bunla da yetinmemiş kulağıma adım üflenirken tutturmuş ben üflicem de ben üflicem, mahşerde adı söylenip gitmeyen biri olursa SELEKŞIIIIIIN diye bağırıverin rezil olmayayım Allah'a ben şoktan unuturum bu olayı. Düşündüm de milyarlarca insanın içinde Fahrunisa, Bedriye hatta ve hatta Cevdat veya Abdülrezzak olarak çağırılabilirim, ben olmuşum rezil kepaze...
Olaylar bunla da kalmamış benim çılgın kuzenler beni komşunun oğluyla kertmeye karar vermişler. Böylelikle benim İbrahim adında bi beşik kertmem olmuuuuuş, babası gelinim falan diye seviyormuş ciddi manyaklık laaaan ama ben iki yaşındayken falan öpüşürkenki fotoğrafımız var baya bildiğin kertilmiş ve birbirimizi kabullenmişiz sanırım zamanında, eğer beni sinirlendirmelerine dayanamayıp yırtmadıysam fotoğrafı eklerim bir ara bu yazıya.
Geçen gün Beşik kertmemi arıyorum da tweetini atarken ciddiydim eğer 33'üme kadar evlenmemiş olursam ve ille de çocuğum olsun diye tutturursam bu favlayanlardan kendime bi kertik seçicem. Ama varsayalım ki ben o zamandan önce damat adayı buldum ve kertiğimi bulamadım üstüne üstlük o beni buldu hem de düğün günü. Olmaz mı (soru sorar gibi bir bakış) baş kahraman selekşınsa her şey mümkün (göz kırpma)
   Olası olay durumu 1
Kına gecesinde şıkır şıkır oynarız, düğün yemeğini yeriz, kuşağı bağlar gelin olarak evden bi çıkarım akşam nikah kıyımı olacaktır. Adidas ayakkabının altına isim yazayım da ölene kadar evde kalın değil mi diye isyan etmeme rağmen nası o isimleri yazdım hep orada kalacaklar diye düşünürken nikah memuru bir itirazı olan varsa ya şimdi konuşsun ya da sonsuza kadar susjkdhjkds yok bu böyle değildi ya neyse buna benzer bir şey der. Kapıdan benim beşik kertmesi o seksi sesiyle "VAR!" der, herkes bakışlarını bizim üstümüzden alır ve ona doğru bakarlar. Genç kızlar şöyle bi süzer falan, sonra bana bakarak "O benim beşik kertmem." der bende ona baktığım ve bakışları beni etkilediği için gülemem ama bizimkiler yerlere yatar. Nikah memuru doğru mu der ve ben damat adayına bakarak evet derim. Bi kertiğime bakarım bi damat adayına kararsız kalırım, iki seçenek arasında kalıp hep yanlışı seçen ben yanlış adama doğru zamanda "Helalimsin!" diyerek bir ömrü çürütürüm...
   Olabiliteli olay 2
Kına gecesinde elimi açmak için altın getirdiklerinde yeterli bulmam gece gece bakkal açtırıp hobby, haribo falan gibi beni küçük şeylerle mutlu etmeye çalışırlar. Düğün yemeğini löpür löpür götüremem gelinliğe sığamayacaım diye içimde kalır :( Gelin çıkarma da "Aynalı körük olmazsa ben gelin gitmem, tut kemani olmazsa aynalı körüğe de binmem" derim ve milleti fellik fellik arattırırım. Düğünde itiraza esmer, uzun boylu, adonisli, seksi sesli, üç numara saç, takım elbisesiyle dibimi düşürecek bir kertik de gelse ayrılmam ben o adamdan, yine de o kadar emin olmayalım... yok yok o kadar piç değilimdir yaaa... acaba???
   Olasılıklı vaka 3
Manyağın tekini bulmuşumdur evlenecek, ve nikahı helikopterde kıymaya ikna etmişimdir. Aşağıya da kurmuşuzdur artık bi sistem sesimizi duyuracak, neyse nikah memuru var mı itirazı olan dediğinde patlar yanımızda bir havai fişek "EVET" Tabi biz nikahı kıyıp paraşütle atlamayı planladığımızdan düğün kumsaldadır, damatla aynı anda aşağıya bakarız, sahilde bir yazı "Ben kertiğin, buldum seni" ahanda o zaman apışıp kalırım, yanımda tam benim kafada bir damat ve aşağıda yine ben gibi deli bi kertik. Hayır en bomba düğün dalında guiness rekorlar kitabına girmeye aday olduk zaten ben ne yaparsam yapayım. Artık yazı tura mı atarım yoksa rus ruleti mi oynatırım bilinmez.

Sen eşittir ben'miş. Biriniz kalkıp "Sen denktir ben" demedi. "Sen altkümemsindir benim" ya da "Senle ben bir şemanın kümeler açan dalıyız?" (pardonkimsiniz)
Herkes bir elmanın iki yarısı. Bu elmanın tek sapı ben miyim arkadaş?(parantezicleri)
Cevabını duymaya hazır olmadığın soruları sormayacaksın. (bazenoyleolur)
"Nasılsın" derse,"bilmediğin gibi" diyeceğim.Gelsin ve öğrensin.(mbtela)
Bazı kızlar çok "ÇEKYAT" olmasaydı erkekler bu kadar "YATMAYA" düşkün olmazdı...(enamuplatonick)
bazen cahil olmak istiyorum. belki kızlar cahilliğime verir diye. (okuyombenya)
-çok kan kaybettin, hastaneye gitmemiz gerek. +bnne ya bn nie kaybediomusm, o bni kybetti .s (bitursevsene)

Haydi kombinasyon problemi çözelim, selekşın adında malın biri (bunu hepimiz biliyoruz ama yine de yazma gereği duyacak kadar mal mesela) Kopenhang, Hamburg veya Köln'den dönüşünü yapabileceğini düşünmüş çünkü kaldığı yerden kopenhang ve hamburg'a otobüs varmış, bizim mal köln'e nası gidiceğini düşünmemiş bile. Gidilebilecek yerler arasında İstanbul, Antalya, Ankara, İzmir varmış iyi ki az daha mallaşıp izmir'i seçmemiş ama Ankara'yı seçmesi bile yeterince mallık ki seçiş nedeni belki kurtarır hamileliğini dahi görmediği kuzenin bebeğini görmek.. Yok kurtarmaz çünkü on gün sonra zaten onlar da Ankara'dan Isparta'ya geleceklerdi. Yani işin aslı bu gece 3'te köln'de uçağı var ve bu mal şu an köln'e nası gidiceğini hala bilmiyor. Tren bileti alayım dedim mal site vermedi "söyleyemeyeceğim nedenlerden dolayı biletini veremem" diyor bak bak bah bah manyak yaaaa denemediğim yol kalmadı artık istasyonda alıcam sanırım hadi bakalım şu an otobüsümü bekliyorum ve malım ya 12:15'teymiş otobüsüm ve ben buraya 7:15'te geldim bunu nasıl becerdim neden 1 saat uyuyup kalkıp geldim ki bi önceki gün 3 saat uyumuşken ATAİSTLER BUNU DA AÇIKLASIN!!! dicem de gerek yok malım işte.
Sürekli telefonumun cebimde olup olmadığını kontrol ediyorum dün sınavdan çıkınca bizimkilerin masasında bırakıp eve gitmişim hemen hayatım bir film şeridi gibi gözümün önünden geçti... şaka şaka daha önce 4 kere telefon kaybetmiş biri olarak siktiri çektim bu sefer babamı ölsem inandıramam diye. Ne zaman adam bana yeni telefon almaya karar verse ben gidip telefonumu kaybediyorum. Daha yenisi gelmeden benim eskinin papucu dama atılıyor. Ya bi de tam döneceğim gün ya da annemlerin yanından ayrıldığım ilk gün kaybediyorum hah dedim gitti yine telefon bi de bu seferki ayılıp bayıldığım tam mesajlaşmak için yaratılmış telefonum ama burada hiç kullanmayınca telefon unutuyorum tabi ulu orta yerlerde.

Bazı şeyler baba yadigarı, bazıları baba mirası, bazıları babadan oğla geçerken bazıları babadan kıza geçiyor belki de (oğla ne amk ya, oğul kelimesine a koyunca o u düşüyor ya, yazık değil mi ya, suçu ne yani arada kalmak mı yoksa sonradan gelenin öncekinin pabucunu dama attırması mı? Oha bildiğin felsefe yaptım bi oğuldan, adamdan neler yapardım sizin fantezinize bırakıyosjhfds) Neyse işin aslı bende kendi evimi kendim yapmak istiyorum, baştan sona kendi ellerimle çizerken çocuklarıma anlatıp heyecanlarını göz bebeklerinin parıltısından anlamak istiyorum. (Oha yazı bildiğin duygusala gidiyor kısmet bakalım nasılsa duygusal yanım twitter'da da hala ölmedi NAH! o fotoyla cidden yok yani) Kar yağarken balkonda kahvaltı yapmak size belki imkasız gelebilir ama benim en çok özlediğim şeylerden biri. Kar yağarken şimşek çakmasını aslında yağmur yağdığını ama soğuktan kara dönüştüğünü düşünen benim tabi ki sayısalcı olması beklenir bir şey çünkü coğrafyadan anlasam derdim ki "aaaa Isparta dünyada kar yağarken şimşek çakabilen enteresan iki yerden biri" bunu öğrendiğimde baya baya şok oldum ama kahvaltıları özleyişimin nedeni yaprak dökümü gibi ayrılmamız babam Kütahya'da ben İstabul'da annem ve kardeşim Bursa'daydı kışın başlarında sonra onlar üçü Bursa'da birleşti ben Danimarka'daydım (oğlum nereli olduğumu sormamanız gerektiğini hiç söyledim mi bilmiyorum ama şu an hissettirdim sanırım cevabının imkansız olduğunu) Ve o kahvaltı Isparta'da yapılıyor ve hiçbirimiz onu yapamıyoruz ki birlikte yapabilelim. Özlem duygumun had safada olduğu dönemlerdeyiz 4.5 aydır falan Türkiye'den uzağım ve oradaki her şeyi özledim ama biliyorum ki oraya gidince de burayı özleyeceğim, aynı yazın okul arkadaşlarını, okulda tatili özlemek gibi. Burada tam bi dan oldum çıktım, zaten baştan beri beni kendilerinden sayıyorlar. İlk günlerde danca bilmiyorum dediğimde danca konuşmaya devam edip kekleme bizi diyorlardı şu sıralar çaktırmıyorum marketlerde falan ama dönünce aşırı bocalayacağım. Bi kere çarpılıcam o garanti, buraya gelmeden buradakilere çarpılacağımı söylüyordum kanıtladım şimdi orada çarpılacağımı iddia ediyorum ve destekleyici önermelerim ise; yeşil ışıkta  yol benimmiş gibi geçiyorum tabi ki de yol benim hatta yaya geçitlerinde de öyle ama dönünce öyle olmayacak yol her zaman arabaların ve çarpılma ihtimalim %57 falan,

Merak etmeyin arkadaşlar öbür tarafta internet varmış, ya da bunların hepsi benim kurgum. Hangisi doğru karar veremedim ama öldüğümü düşünmekteyim ve eğer bunu size ulaştırabiliyorsam bu demektir ki bu tarafta net var. (Bu tarafın altını çiziyim de kadir inanır çıkıp yelan söylüyorsun demesin) Öldüğüm kanısına nereden vardım? Normalde eksilerde rekorlara oynayan Danimarka bu sene -3'ün altına inmedi, 3 kere kar gördük, normalde 3 ay yerden kalkmayan kar sabaha erimiş oluyordu. (evet Allah'ın hakkı üçtür HADİ ATEİSTLER BUNU DA AÇIKLAYIN!!!)  Türkiye'de aşırı soğuk bir kış geçerken buradakilerin en rahat kışlarını geçirmesi akıllara bi ACABA? dedittirdi. Yoksa Seçil havayı da mı yanında götürmüştü ya da Miko Seçil'e feci yazıyor muydu? "Aralıkta t-shirtle gezmene güvenme yanına tüm polarlarını al" diyen herkes Kopenhag'ta amele olduğumda "Biriniz de yanına güneş kremi al Seçil yanarsın demediniz tpüüüüü" cevabımla karşılaştılar. Hele annem HAVLU ÇORAP aldırttı, sıkı sıkı giyin öğütleri falan verdi, hatta sonuna giymeyeceğimi bildiğini ama belli mi olur belki bu sefer sözünü dinlerim belki diye dediğini ekledi, kıyamadım tabi yük olur demedim getirdim yanımda, ama dönüşte tabi ki de götürmeyeceğim. Benden sonra odaya gelen kızın işine yarar belki, bu kadar da düşünceliyim ne de olsa annelik kanı var kanımda (abi nası yedin bu cümleyi yaaa türkiye de o ne işime yarasın yük etmicem diye götürmüyorum tabi ki de gerçi öldüysem nası dönüceksem ülkeme neyse dur bi çaresi bulunuuuur elbet canım yeniden yaşamanıııın...cuk oturdu laaaaan bildiğin ben buraya yazayım diye yazmış Sertapcım canım bitanesin kalp kalp) Gerçi odama benden sonra erkekte gelebilir, bilmiyorum (kurduğun fanteziye gel abi şaka mısın yaaaa o taytı giydiğini düşünmedin dimi düşünmediysen bile şu an düşündün ve tüm konsantrasyon gitti merak etme bende de gitti ne yazıyordum lan ben haaa ölmüştüm) Tam olarak nası öldüm bende bilmiyorum ama öldüğümü anladığım kısmı anlatayım. Sabah kalktım bence burada gayet hayattaydım yani kalkamasam ölmüş olma ihtimalimin daha yüksek olduğunu düşünüyorum. Kahvaltı yaptım bence ilginçlik orada başladı çünkü normalde akşamdan yığılı bulaşıklar olur, yıkamaya üşenirim akşama kadar kalkıp da yemek yemem. Sanırım dün akşam yemek yemeyi toptan unuttum sabah bulaşık yoktu acaba açlıktan mı öldüm laaaan neyse devamında ölme ihtimalim daha yüksek gerçi o ölüp bunları hayal ediyor da olabilirim. Aniden dışarıdan gelen yağmurun sesini duydum, kafamı çevirip "noliyi miko yaaaa" dedim "geçen gün murphy bilmediğim konuyu kura da bana çektirtmeyerek es geçti ona 'seni seviyorum' falan demiştim kıskandın herhalde MELEĞİM" dedim "kızma tamam seni daha çok seviyorum onu unuttum bile" dedim (ha bunları murphy duyduysa sıçtım, gerçi öldüm dimi neyse sıçmamışım, naber lan eşşolusu şimdi düştün elime dimi şöyle yanaş bakiyim yamacıma sen) Seeen ben bunları der demez bir yağmur boşaldı bildiğin döktürdü (burayı yavaş yavaş okumanız lazımdı, yıl olmuş benim öldüğüm tarih hala bunları benim sesimle okuyamıyonuz cıkcıkcık) yani öyle böyle değil dolu bile bu kadar hızlı yağamaz, taşı azimle değil şiddetiyle deldi resmen. Tırstım veda partisine gidecektim politikada önemli biri gelmiş okula onunla tanışacaktık ektim adamı ama öldüysem zaten gidemezmişim neyse. Bi ara durmuş ne zaman bilmiyorum hatta bizimkiler top falan oynamaya başlamışlar bak işte bu arada ölmüş olabilirim çok ilginç bi geçiş çünkü. Neyse sonra yağmur tekrar başladı bu seferki öncekinin 5 katı, işte bu benim hayata geri dönüş çabalarım falandı sanırım sonra ışığı gördüm. Gel gel gel diyenim olmadı ama bildiğin güneş açtı, ışığı gördüm!!! Türkiye saatiyle 20:38'den bahsediyorum burada. Sonra netim koptu, bağlanmaya çabalarımı öbür taraftan yaptığımı düşünüyorum. Şuan Rusya maçını izleyemiyorum ilk yarıyı izlemiştim halbusiki 2-0 bitti dimi laaaan yoksa bizim bu tarafta başka bi maç mı var? Neyse ben hazırlanıyim de gece olan veda partisine gitmeye çalışayım gidemezsem anlarız ki ölmüşüm, gerçi gittiğimi gerçek gibi de canlandırabilirim neyse umarım bunları okuyan yoktur çünkü bu taraftan iletişime geçen ilk kişi olabilitem çok yüksekti, okumayı söktükten sonra insanların altına etmesi pek etik değil. Şöyle bi hayal ettim de umarım altına edersin buradakilere komik komik olaylar anlatayım ki ortam yapiyim biraz dimi ama...

Derste uyumayı yatakta uyumaya tercih ettirtecek tek şey belki de yoklama (ha sevdiceğinizle sınıfta yatma gibi bi fantezinizin varsa bilemicem) Yoklama ne amk ya, yoklama ne hani twitter'da yoklama var deseler devamsızlıktan kalırım o derece itici yani. Okuma aşkıyla yanıp tutuşan bu çocuğun nasıl bu hallere geldiğini merak edenleriniz var (herkesi genelleyemedim lan tarikatımıza yeni katılanlar var, tarikat kuralları bir: ben yazıyorum kural iki: önce ben okuyorum kural üç: senin buraya kadar okuduğundan bile emin olmadığım için kimse yokmuş gibi davranıyorum (vay amk burda bile yalnızsın okuyan ---> kendimle konuşuyorum mesela burada) kural 4: parantez içleri iç içe geçtikçe saçmalama kapasitemin artması beklenilesi hale geliyor. Kural bir ve ikiyi kanıtla diyenleri dövüyorum abi bariz ya (dipnot: bir matematikçinin bariz dediği yer asla kanıtlayamayacağı yerdir))